Knowledge Management Nation University

สวนสาธารณะใกล้ที่พัก

ผมเคยเกริ่นในบันทึกก่อนหน้านี้ว่า ฤดูใบไม้ร่วงจะมี 3 บรรยากาศ ใน 1 วัน คือ อากาศหนาว ลมแรง และฝนตก มากบ้าง น้อยบ้าง ในแต่ละวัน แต่ก็อาจจะมีโชคดีอยู่บ้างในบางวัน อย่างเช่นในวันนี้ อากาศดีมาก อุณหภูมิ 18 องศา มีแสงแดด (ไม่มีฝน) ลมพัดเอื่อยๆ ตั้งแต่ผมมา Lyon ได้ 15 วันแล้ว ก็เพิ่งจะมีวันนี้นี่แหละที่อากาศดีมาก ผมเลยคาดเดาเอาเองว่า ใน 1 เดือนของฤดูใบไม้ร่วง ไม่น่าจะมีอากาศดีๆ เกิน 5 วัน และเมื่อวันนั้นมาถึง ก็จะเห็นบรรยากาศในสวนสาธารณะทั้งหลายอย่างที่เห็นในภาพ มากมายไปด้วยเด็กๆ พ่อ แม่ ปู่ย่าตายาย เต็มลานสนาม จึงเป็นวันแรกที่ผมสามารถใส่เสื้อเพียง 2 ตัว ก็สามารถเดินออกมานอกบ้านได้อย่างมีความสุข เพราะโดยปกติแล้วอย่างน้อยต้องสวมใส่เสื้ออย่างน้อย 3-4 ชั้น แถมด้วยผ้าพันคออีก 1 ชิ้น วันนี้ได้มุมกล้องดีเลยถ่ายภาพเห็นบรรยากาศเด็กเล่นพร้อมใบไม้ร่วงเต็มพื้นถนน ซึ่งสร้างปัญหาให้พนักงานเก็บกวาดไม่น้อย อย่างเช่น 2 วันก่อน ใบไม้ร่วงเป็นจำนวนมาก และลมพัดแรง ทำให้ปลิวไปอุดตันในรางที่รถรางวิ่ง ทำให้ไม่สามารถเดินรถได้ ผมเลยต้องใช้รถบัสแทนในวันนั้น

ฝ้ายและตั้มกำลังนำเสนอโครงงาน

ทุกวันศุกร์ตอนบ่ายจะมีการนำเสนอความก้าวหน้าโครงงานของนักศึกษาทุน e-Link วันนี้ก็เช่นเคย แต่เป็นคราวของนักศึกษาระดับปริญญาตรี จำนวน 3 คน จากประเทศปากีสถาน ภูฏาน และจาก ม.ช. ประเทศไทย (ชื่อตั้มและฝ้าย) ทั้ง 2 คน ได้รับทุนจาก CAMT ด้วยเกรดเฉลี่ยสะสมสูงสุดของคณะ ซึ่งปกติ CAMT กำหนดเกรดเฉลี่ยไว้ที่ 4.00 ของชั้นปีที่ 1 หากไม่มีใครได้ ก็อาจพิจารณาในลำดับรองๆ ลงไป หลังจากได้รับฟังและมีการซักถามในประเด็นต่างๆ จนครบทั้ง 3 คน ทำให้ผมได้ข้อสังเกตบางอย่างที่อยากแบ่งปันประสบการณ์ในวันนี้ให้ผู้อ่านทุกท่าน ดังนี้
1. นักศึกษาต่างชาติบางประเทศ เช่น Muhammad Amjad จากปากีสถานในวันนี้ สามารถพูดภาษาอังกฤษได้ดีทีเดียว สำหรับฝ้ายและตั้ม และจากภูฏาน อยู่ในระดับปานกลาง ทำให้นึกถึงระบบการศึกษาของแต่ละประเทศ
2. ตั้มและฝ้ายมีทักษะทาง Programming ที่ดีทีเดียว สามารถใช้ JADE Program ฐานข้อมูล Oracle และ Access รวมทั้ง 

ก่อนจากกันวันนี้ ในขณะที่ผมกำลังเขียนบันทึกฉบับนี้ โทรทัศน์ช่องหนึ่งกำลังแพร่ภาพสารคดีสถานที่น่าท่องเที่ยว 5 แห่งของโลก (จริงๆ ผมก็ฟังภาษาฝรั่งเศสไม่รู้เรื่องหรอก แต่ใช้ความรู้สึกและการเดาบ้าง) ซึ่งสถานที่หนึ่งในนั้นคือ จ.ภูเก็ต ของประเทศไทย ได้เห็นทะเลไทย ร้านอาหารริมทะเล เห็นคนต่างชาติฝึกซ้อมมวยไทยและเรียนภาษาไทย ที่สำคัญมีแหม่มคนหนึ่งอยู่กับสามีคนไทยที่เกาะลันตา สร้างบ้านริมทะเลหลังเล็กๆ รวมถึงฝรั่งคู่หนึ่งเดินทางมาแต่งงานที่โรงแรมแห่งหนึ่งริมชายหาด ทำให้ผมคิดถึงเมืองไทยขึ้นมาทันที และยิ่งทำให้นึกถึงสิ่งดีๆ ของประเทศไทย ที่คนทั่วโลกอิจฉา ประเทศเขามีอย่างเราไม่ได้ แต่ทุกวันนี้ เรากำลังจะทำลายสิ่งดีๆ เหล่านั้นด้วยน้ำมือของพวกเรากันเอง น่าเสียดาย และน่าสงสารประเทศจริงๆ

นักศึกษาไทยที่ Lyon

วันนี้เป็นอีกวันหนึ่งที่นักศึกษาไทยทุน Erasmus Mundus e-Link ชักชวนกันมาทำอาหารเย็นที่ห้องพัก อ.บุ้งและ อ.นัท (อาจารย์ CAMT ม.ช.) ในอากาสวันเกิด อ.ฟาง (อาจารย์วิศวะ ม.ช.) และเลี้ยงส่ง อ.พรเทพ (อาจารย์ CAMT ม.ช.) ที่จะเดินทางกลับในวันพรุ่งนี้ รวมถึงตั้ม (นักศึกษาป.ตรี CAMT ม.ช.) ที่จะเดินทางกลับในวันที่ 15 พ.ย. นี้ โดยชวนนักศึกษาทุน ก.พ. และทุนไทยพัฒน์ 3 คน คือ ปาล์ม อัญญา และใบตอง  และนักศึกษาที่มาเรียนต่อที่ Lyon จากจุฬาฯ และธรรมศาสตร์ คือ ใหม่ และ จิ  มี แอน ฝ้าย และ อ.ปรี รวมผมด้วยทั้งหมด 14 คน อ.นัท และ อ.พรเทพ เป็นคนต้นเครื่องขนมจีน 3 น้ำ คือ แกงเผ็ดเป็ดย่าง น้ำเงี้ยว และน้ำยาไทย มีผักเป็นเครื่องเคียง รวมถึงส้มตำไทยฝีมือแอน โดยใช้วัตถุดิบจากร้านชำจีนที่มีอยู่มาประยุกต์ ทำให้รู้สึกเหมือนอยู่เมืองไทย หลังอาหารมี surprise อ.ฟาง ด้วยเค๊กวันเกิดและมอบของขวัญ บรรยากากาศวันนี้เป็นกันเองมาก แลกเปลี่ยนประสบการณ์ระหว่างกัน ทำให้รู้สึกได้เลยคนไทยไม่ว่าจะอยู่ต่างบ้านต่างเมือง ก็มีความเป็นคนไทยเสมอ ห่วงใย รักใคร่ สามัคคี และสนุกสนานตามวัฒนธรรมไทยๆ

ขนส่งมวลชนภาครัฐในเมือง Lyon

การเดินของคนที่นี่ส่วนใหญ่ หากไม่นับรวมรถยนต์ส่วนบุคคลแล้ว ประชาชนทั่วไปจะใช้บริการขนส่งมวลชนภาครัฐ 3 ประเภท คือ รถเมล์ รถไฟใต้ดิน และรถรางบนดิน เสียค่าใช้จ่ายตลอดการเดินทางเที่ยวเดียว (One way) ราว 50 บาท ไป-กลับ ก็ 100 บาท ซึ่งก็ถือว่าไม่แพงนัก หรืออาจซื้อตั๋วเดือน 50 ยูโร ราว 2,000 บาท ก็จะสามารถเดินทางได้ไม่จำกัดครั้ง สำหรับการเดินทางของผมจากที่พักมายังมหาวิทยาลัย Lyon ต้องเดินทางด้วยรถไฟใต้ดิน และต่อด้วยรถรางบนดิน มีสิ่งหนึ่งที่สังเกตเห็นคือ รถไฟใต้ดินไม่ต้องมีคนขับ แต่สามารถจอดและเคลื่อนไประหว่างสถานีได้อย่างมีประสิทธิภาพ (บ้านเราเป็นแบบนี้หรือเปล่า ใครรู้ช่วยบอกด้วย) สำหรับรถรางที่ต้องมีคนขับ เพราะใช้เส้นทางร่วมกับรถยนต์บนถนน แต่ได้สิทธิ์อันดับแรก คือ ถ้าจุดตัดไหนมีไฟเขียวไฟแดง ก็จะมีระบบควบคุมอัตโนมัติ แต่ถ้าจุดไหนไม่มี ก็ต้องคอยระวังกัน แต่คนขับรถยนต์ต้องระวังให้รถรางไปก่อน เหมือนใช้ความเคยชินในการขับรถยนต์ ที่น่าสนใจอีกประการหนึ่ง คือ รถไฟใต้ดินและรถรางใช้ไฟฟ้าทั้งหมด รถเมล์ส่วนใหญ่ 80% ก็ใช้ไฟฟ้า จึงเห็นสายไฟฟ้าขึงกลางเส้นทางเดินรถตลอดเป็นแนวยาวทั่วบ้านทั่วเมือง โดยที่บนหลังคารถจะมีเหล็กยื่นขึ้นไปติดยึดกับสายไฟฟ้าด้านบน จึงเป็นเมืองที่ปลอดมลพิษท่อไอเสียมาก เสียอย่างเดียว คนสูบุหรี่มากจริงๆ กลายเป็นมลพิษที่มาจากควันบุหรี่

วัตถุดิบอาหาร 5 อย่าง

นับแต่ก่อนเดินทางมาที่ Lyon สิ่งแรกที่ต้องทำ คือ การจองที่พัก ได้ Service Apartment ประเภทห้อง Studio ราคาปานกลาง เนื่องจากที่พักราคาถูกเต็มหมดแล้ว สนนราคาที่ต้องมาอยู่ 1 เดือน (32 วัน) อยู่ที่ประมาณ 1,300 ยูโร หรือประมาณ 53,000 บาท (แพงจริงๆ) การใช้ชีวิตโดยทั่วไปต้องทำอาหารทานเอง ในภาพเป็นบางส่วนที่อยากเปรียบเทียบให้เห็นความแตกต่างของราคาวัตถุดิบอาหารแบบพื้นๆ ที่บ้านเรากับที่ฝรั่งเศส สัก 5 รายการ ดังนี้

1. ข้าวสารหอมมะลิ ขนาด 1 ก.ก. ราคา 2.25 ยูโร (ประมาณ 95 บาท) ราคาบ้านเราขนาด 5 ก.ก. น่าจะ 100 บาท เศษ

2. ไข่ไก่ 6 ฟอง ราคา 2.69 ยูโร (ประมาณ 110 บาท) ราคาบ้านเรา 6 ฟอง ไม่น่าจะเกิน 20 บาท

3. ไก่ Pack 2 ชิ้น น.น. 2 ขีด ราคา 3.09 ยูโร (ประมาณ 125 บาท) ราคาบ้านเรา 2 ขีด ไม่น่าจะเกิน 40 บาท

4. หมูยอ 1 Pack (ห่อ) ราคา 5.15 ยูโร (ประมาณ 215 บาท) ราคาบ้านเรา 1 ห่อ ไม่น่าจะเกิน 80 บาท

5. ผักคะน้า 1 กำใหญ่ ราคา 4.50 ยูโร (ประมาณ 185 บาท) ราคาบ้านเรา 1 กำใหญ่ ไม่น่าจะเกิน 30 บาท

จินตนาการต่อไปกันเองนะครับว่าท่านได้ความรู้อะไรบ้างจากเรื่องนี้

ร้าน Quick ในห้าง Carrefour

สั่งอาหารอัตโนมัติ ระบบ Touch screen

อุปกรณ์บันทึกรหัส

วันเสาร์ซึ่งเป็นวันหยุดของคนทำงานส่วนใหญ่ หลายคนมักใช้เวลาไปกับการ Shopping ตามห้างสรรพสินค้า หรือ Walking Street เช่น ที่ถนน Bellecour ซึ่งจะคล้ายๆ กับ des Champs Elysees ในกรุงปารีส ผมจึงถือโอกาสไปเดินที่ห้าง Carrefour ห้างใหญ่ใจกลางเมือง ซึ่งจะแตกต่างจาก  Carrefour ที่บ้านเรา ถ้าจะเปรียบเทียบน่าจะคล้ายๆ กับห้างเซ็นทรัลบ้านเรามากกว่า เป็นเวลาใกล้เที่ยงจึงถือโอกาสแวะซื้อ Hamberger ที่ร้าน Quick (เหมือนๆ McDonald นั่นแหละ) เลยนำรูปถ่ายมาฝาก เป็นรูปร้าน Quick ซึ่งถ่ายจากด้านนอกแต่อยู่ในห้าง ถัดมาเป็นตู้สั่งอาหารอัตโนมัติซึ่งต้องชำระด้วยบัตรเครดิตและรับของที่เคาน์เตอร์ (ลืมบอกไปว่าที่นี่ใช้จ่ายเงินผ่านบัตรเครดิตเป็นหลัก แต่บางแห่งก็รับเงินสดด้วย และสุดท้ายเป็นอุปกรณ์บันทึกรหัสติดอยู่ที่หน้าประตูห้องน้ำสำหรับให้บริการลูกค้า โดยบนใบเสร็จหลังจากสั่งอาหารและชำระเงินแล้ว จะมีรหัสปรากฎบน Slip สำหรับใช้เปิดประตูห้องน้ำในร้าน (รหัส 5 หลัก น่าจะ Random ไปเรื่อยๆ) เพื่อป้องกันคนอื่นที่จะเข้ามาใช้ห้องน้ำโดยไม่ได้ซื้อของจากทางร้าน

วิทยากรบรรยายเรื่อง Curves & Surfaces

นักศึกษาทุน ป.ตรี - ป.เอก กับวิทยากร

การเป็นนักเรียนทุนที่นี่ ไม่ว่าจะเป็นทุนปริญญาตรี ปริญญาโท หรือปริญญาเอก ภารกิจที่สำคัญประการหนึ่ง คือ การรายงานความก้าวหน้างานวิทยานิพนธ์ในทุกสัปดาห์ๆ ละ 4-5 คน และในช่วงท้าย Session จะมีการบรรยายพิเศษโดยวิทยากรที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงในหน้าที่การงาน เพื่อกระตุ้นให้นักเรียนทุนทั้งหลายได้มีความกระหายที่จะพัฒนาตนเองให้ได้ดั่งเช่นวิทยากรที่เชิญมา ในครั้งนี้วิทยากรคือ Prof. Jean-Marc Brun เป็นผู้คิดค้นและสร้างซอฟต์แวร์ CAD/CAM ในเวอร์ชั่นแรกๆ (ตอนนี้ท่านเกษียนแล้ว) มีประวัติยาวมากโดยเริ่มอาชีพจากการเป็นอาจารย์แต่สุดท้ายก็เปิดบริษัทของตนเองเกี่ยวกับการออกแบบขั้นสูง เช่น ในอุตสาหกรรมรถยนต์ เครื่องบิน เป็นต้น สิ่งที่ได้เรียนรู้อย่างหนึ่ง คือ การมีพื้นฐานทางคณิตศาสตร์ที่ดี สามารถต่อยอดไปยังสาขาต่างๆ ได้อีกมากมาย (ท่านจบ ป.ตรี ทางคณิตศาสตร์) แต่ ป.โทและเอกจบทางด้านออกแบบ ผมเองก็จบ ป.ตรี คณิตศาสตร์เช่นกัน